Even stilstaan ...
‘Als er iets gebeurt,
is wegenwacht Peter er’
Soms twijfelde platina lid Hessiëlle Kerkhoff aan het nut van het ANWB-lidmaatschap. Tot haar nieuwe camperbus het laat afweten en wegenwacht Peter haar nét dat extra beetje steun biedt.
Jarenlang reed ik zonder problemen in tweedehandsauto’s. De Wegenwacht had ik in al die jaren precies één keer nodig. Voor een steentje in het profiel van mijn band. Soms vroeg ik me af waarom ik eigenlijk nog ANWB-lid was.
Maar ja, zo’n lidmaatschap hoort een beetje bij je, zoals je oude studievriendinnen en je vaste kapper.
Sinds kort heb ik een camperbus voor werk en reizen. Weer twijfel over dat lidmaatschap. Tot ik in de Kampioen een artikel lees over winterbanden in het buitenland. Precies de informatie die je nodig hebt als je met een camper Europa in gaat. Oké, ik blijf lid.
In mijn hoofd ontspint zich een rampenfilm
Slapeloze nachten
Een paar weken later geeft de bus een melding: bandenspanning rechtsvoor te laag. Op naar de pomp. Lucht erin en opgelost, denk ik. Maar als de band ’s avonds echt zacht is bel ik de Wegenwacht. De monteur zet een prop in de band.
“Maar houd het in de gaten”, waarschuwt hij.
In het weekend is de band weer leeg. Nu ontspint zich in mijn hoofd een rampenfilm, met mij in de hoofdrol, op de vluchtstrook. Hoe kom ik veilig bij de garage? Wat als de band onderweg klapt? Slapeloze nachten.
Tegelijkertijd voel ik vertrouwen
De gele bus volgt
De avond voor de rit naar de garage bel ik opnieuw de Wegenwacht. Die komt de volgende ochtend. Terwijl wegenwacht Peter lucht in mijn band blaast, sta ik stijf van de spanning. Dat zeg ik maar eerlijk tegen Peter. Hij lacht en zegt: “Ik rijd wel achter je aan naar de garage. Als het nodig is, pomp ik onderweg wat lucht bij.”
Ik kijk hem aan. Echt? En zo gebeurt het. Ik rijd voorop, met kloppend hart. Achter mij de gele bus van Peter. Elke rotonde, elke bocht, elke drempel: ik voel ze in mijn lijf. Tegelijk voel ik ook iets anders: vertrouwen.
Want áls er iets gebeurt, is Peter er.
Van platina naar goud
Ik kom veilig aan bij de garage. Alle spanning valt van mij af. Weer thuis denk ik terug aan mijn twijfel over dat lidmaatschap. Aan mijn camperbus die mij de wereld in gaat brengen. En aan Peter, die op een dinsdagmorgen achter mij aan tuft, omdat mijn band én ik wat extra steun kunnen gebruiken.
Platina lid zijn is mooi. Maar platina lid zijn met zo’n wegenwacht achter je aan? Dat is goud.
Tekst: Hessiëlle Kerkhoff, bewerking Bert Gorissen
Illustraties: Luka van Diepen
advertentie
Soms twijfelde platina lid Hessiëlle Kerkhoff aan het nut van het ANWB-lidmaatschap. Tot haar nieuwe camperbus het laat afweten en wegenwacht Peter haar nét dat extra beetje steun biedt.
Even stilstaan ...
‘Als er iets gebeurt,
is wegenwacht Peter er’
Van platina naar goud
Ik kom veilig aan bij de garage. Alle spanning valt van mij af. Weer thuis denk ik terug aan mijn twijfel over dat lidmaatschap. Aan mijn camperbus die mij de wereld in gaat brengen. En aan Peter, die op een dinsdagmorgen achter mij aan tuft, omdat mijn band én ik wat extra steun kunnen gebruiken.
Platina lid zijn is mooi. Maar platina lid zijn met zo’n wegenwacht achter je aan? Dat is goud.
De gele bus volgt
De avond voor de rit naar de garage bel ik opnieuw de Wegenwacht. Die komt de volgende ochtend. Terwijl wegenwacht Peter lucht in mijn band blaast, sta ik stijf van de spanning. Dat zeg ik maar eerlijk tegen Peter. Hij lacht en zegt: “Ik rijd wel achter je aan naar de garage. Als het nodig is, pomp ik onderweg wat lucht bij.”
Ik kijk hem aan. Echt? En zo gebeurt het. Ik rijd voorop, met kloppend hart. Achter mij de gele bus van Peter. Elke rotonde, elke bocht, elke drempel: ik voel ze in mijn lijf. Tegelijk voel ik ook iets anders: vertrouwen.
Want áls er iets gebeurt, is Peter er.
In mijn hoofd ontspint zich een rampenfilm
Slapeloze nachten
Een paar weken later geeft de bus een melding: bandenspanning rechtsvoor te laag. Op naar de pomp. Lucht erin en opgelost, denk ik. Maar als de band ’s avonds echt zacht is bel ik de Wegenwacht. De monteur zet een prop in de band.
“Maar houd het in de gaten”, waarschuwt hij.
In het weekend is de band weer leeg. Nu ontspint zich in mijn hoofd een rampenfilm, met mij in de hoofdrol, op de vluchtstrook. Hoe kom ik veilig bij de garage? Wat als de band onderweg klapt? Slapeloze nachten.
Tegelijkertijd voel ik vertrouwen
Jarenlang reed ik zonder problemen in tweedehandsauto’s. De Wegenwacht had ik in al die jaren precies één keer nodig. Voor een steentje in het profiel van mijn band. Soms vroeg ik me af waarom ik eigenlijk nog ANWB-lid was.
Maar ja, zo’n lidmaatschap hoort een beetje bij je, zoals je oude studievriendinnen en je vaste kapper.
Sinds kort heb ik een camperbus voor werk en reizen. Weer twijfel over dat lidmaatschap. Tot ik in de Kampioen een artikel lees over winterbanden in het buitenland. Precies de informatie die je nodig hebt als je met een camper Europa in gaat. Oké, ik blijf lid.
Tekst: Hessiëlle Kerkhoff, bewerking Bert Gorissen
Illustraties: Luka van Diepen
advertentie